Zaparcia to konflikt tożsamości w obrębie własnego terytorium. Zwierzęta przy pomocy kału znaczą swoje terytorium. Czyli pomóż mu odpowiedzieć na takie pytania: “Gdzie jest moje miejsce?” “Kim ja tu jestem?” Symbolicznie” “Nie mam miejsca, w którym mógłbym być sobą, w którym mógłbym się wypróżnić!”. Teraz zobacz co w ostatnim czasie stało się w domu i znajdź odpowiedź a potem mu pomóż rozwiązać konflikt
Temat bardzo szeroki ale postaram się wskazać kierunek – zaparcia to konflikt tożsamości w obrębie własnego terytorium. I tu może być bardzo wiele wariantów tego konfliktu. Ale napewno jest to często konflikt związany z obawą, że nie uda nam się przepchnąć kęsa do końca, na zewnątrz. Niezdolność do przeprowadzenia czegoś do końca. Często programuje się we wczesnym dzieciństwie. Np. matka przeżywa wiele stresów: związanych z chęcią, żeby dziecko dobrze jadło; związanych z odbijaniem; związanych z pracą jelit, strachem przed toksynami.
W okresie planu/celu matka boi się, że dziecko nie będzie się wypróżniać – rozwiązaniem mózgu dziecka jest wywołanie zatwardzenia, pośrednio spowodowanego stresem przezywanym przez matkę. Musimy jednak pamiętać, że nikt nie jest winny – po prostu istnieją pewne prawa. Mózg działa w oparciu o rzeczywistość.
to może być konflikt tożsamości i konflikty: nie wiem kim jestem, gdzie jest moje miejsce, nie wiem gdzie mogłabym sie wypróżnić.
kał podobnie jak mocz też służy do zaznaczania terytorium.
może być te rozłąka, gdzie chcemy kogoś bardzo zatrzymać przy sobie, a nie możemy. nawet jeśli ta osoba zmarła, to też może to być odczute jako chęć zatrzymania kogoś przy sobie, kiedy nie pogodziłem się z czyjąś śmiercią.
ewentualnie, kiedy nie wiem jak się odnieść do jakiejś sprawy, niewygodnej, paskudnej, staram się to jakoś poukładać, a nie mogę.
czasami jest tak, że po prostu danej sprawy, kęsa nie chcemy wydalić, usunąć, nie wiemy jak i czy nam wolno. wtedy też mogą pojawić się zaparcia.
Zaparcia odnoszą się do wypróżnień, które są rzadkie lub trudne do ewakuacji. Taborety są często twarde i suche. Inne objawy mogą obejmować ból brzucha, wzdęcia i uczucie niepełnego przejścia przez stolec. Powikłaniami zaparć mogą być hemoroidy, szczeliny odbytu lub zakleszczenie kału. Normalna częstotliwość wypróżnień u dorosłych wynosi trzy razy dziennie i trzy razy w tygodniu.
Najczęstsze przyczyny to powolne wypróżnienia w okrężnicy, zespół jelita drażliwego i zaburzenia dna miednicy. Powiązane choroby podstawowe obejmują niedoczynność tarczycy, cukrzycę, chorobę Parkinsona, celiakię, nadwrażliwość na gluten bez celiakii, raka okrężnicy, zapalenie uchyłka i nieswoiste zapalenie jelit.
Informacje psychosomatyczne
Zaparcia pojawiają się w jelicie, gdy ruchy mięśni umożliwiające ich wydalanie są wolniejsze, co powoduje zatykanie odpadów. Te pozostałości są po prostu fizyczną manifestacją moich mrocznych myśli, moich zmartwień, mojej złości, zazdrości, która mnie ogarnia. Wskazuje to na wielką chęć zapanowania nad wydarzeniami w moim życiu oraz na skutek wewnętrznej niepewności. Jestem bardzo niespokojną osobą, która potrzebuje aprobaty innych ludzi. Z powodu mojej niepewności bywam zły. Sytuacje, które sprzyjają zaparciom, mogą wystąpić, gdy mam trudną sytuację finansową, mam konflikt w związku lub podróżuję, ponieważ częściej czuję się zmartwiony i „pozbawiony podstaw”. Trzymam się starych pomysłów i rzeczy osobistych.
Tak bardzo boję się osądzenia, że tłumię swoją spontaniczność i uniemożliwiam robienie postępów. Tłumię też swoje „problemy” i emocje z przeszłości, żeby się nie pojawiły i muszę się z nimi zmierzyć. Kiedy pozwoliłem sobie zająć swoje miejsce i być sobą? Kiedy ostatnio czułam się wolna i pełna energii? Co mnie powstrzymuje? Tak bardzo boję się osądzenia, że tłumię swoją spontaniczność i uniemożliwiam robienie postępów. Tłumię też swoje „problemy” i emocje z przeszłości, żeby się nie pojawiły i muszę się z nimi zmierzyć. Kiedy pozwoliłem sobie zająć swoje miejsce i być sobą? Kiedy ostatnio czułam się wolna i pełna energii? Co mnie powstrzymuje? Tak bardzo boję się osądzenia, że tłumię swoją spontaniczność i uniemożliwiam robienie postępów. Tłumię też swoje „problemy” i moje przeszłe emocje, więc nie pojawiają się ponownie i muszę się z nimi zmierzyć. Kiedy pozwoliłem sobie zająć swoje miejsce i być sobą? Kiedy ostatnio czułam się wolna i pełna energii? Co mnie powstrzymuje?